The Rituals

Maundy Thursday...

Maganda at maayos ang kanta namin during the Mass of the Lord’s Supper...na-late si Ate Minda...may solo pa naman sya...kasi naman, late ng 5 minutes ang relo nila sa bahay, yan tuloy, naging Mike and the Pussy Cats ang dating ng entrance song :p

Kumain kami ng chocolate porridge (champorado) at tuyo after the Mass...



Had dinner over at John's place...matagal-tagal na rin bago naulit ang ritual na ito: ang kare-kare ni Mommy Violy at ang mga batang yagit (kami yun!)...it’s been quite sometime...kung di pa umuwi si Sheila, di pa kami magkakasama ulit...the original tropa minus two – Dwayne and Elsa...si Elsa, understandable...as usual, marami na namang excuses...nasanay na kami sa kanya...we still love her kahit pa isa syang walking alibi...si Dwayne naman...naku, yun nga ang naging topic ng usapan...oh, how we miss the old Dwayne that we used to know...pero ganun talaga, seasons change and so do people...kaya ka nga friend di ba, nandyan ka para umintindi...

Di ko tuloy maiwasan ang mag-senti...nakakatuwang balikan ang mga magagandang alaala sa piling nila: breakfast club...ang llanera ng leche flan...ang milo na sing-tigas ng bato...ang tapa ni elsa...ang pag-iinarte ng majorette naming si Liza…ang initiation rites ng Center For Stupidity (the dead malice treatment)...ang high-waist ni Elsa...ang matapang na pabango ni John...Dwayne's double-socks...ang "wig" ko...ang malakas na tawa ni Sheila...mga pictorial sessions na umubos ng rolyo-rolyong negatives...sleepover sa bahay ni Dwayne...video marathon sa bahay nina Kuya Nog...sandamakmak na fries at iced tea ng Wendy's...Christmas exchange gifts...pagtambay sa mga bahay-bahay...ang panlilimos sa mga nakatatandang members ng choir para meron kaming pangkain sa Wendy's...surprise visits kina Tita Fe para makikain in dinner...ang iyakan sa despedida ni Sheila...ang mga mumunti naming tampuhan...ang pangungupit ni John sa wallet ni Kuya Nog...ang bukol sa noo ni Sheila nung Sister's Act presentation...ang walang humpay na puyatan at panda-daot sa mga taong dumaraan sa harap ng bahay namin...

Sa ngayon, may kanya-kanya na kaming buhay...marami na ring nabago sa aming pagkatao...hiwa-hiwalay man kami, patuloy kaming pinagbubuklod ng mga alaalang ito na talaga namang mapapangiti ako tuwing sasagi sa aking isipan...